Μέχρι τώρα ίσως έχετε μια λωρίδα με σημάδια ρυθμού, ένα φύλλο γραμμών μελωδίας και μια παλέτα με ετικέτες. Το καθένα είναι μια μερική μετάφραση. Αυτός ο σταθμός τα ενώνει σε μία ενιαία σύνθεση. Στόχος δεν είναι να απεικονίσετε το τραγούδι κατά γράμμα, αλλά να δώσετε στο συναίσθημά του έναν χώρο να μείνει, ώστε ένας θεατής, ή εσείς μήνες αργότερα, να νιώσει κάτι από την αρχική ακρόαση.
Σκεφτείτε ένα μουσικό κομμάτι ως κάτι που έχει βάθος. Συχνά υπάρχει ένα διαρκές υπόβαθρο (pads, έγχορδα, ο ήχος του χώρου), ένα ρυθμικό μεσαίο επίπεδο και ένα μελωδικό πρώτο πλάνο. Οι ζωγράφοι έχουν αντίστοιχο λεξιλόγιο: βάση, μέσο και επιφάνεια. Η δόμηση με αυτή τη σειρά διατηρεί το έργο ευανάγνωστο.
Βήμα προς βήμα: δόμηση των στρωμάτων
Απλώστε το υπόστρωμα
Κολλήστε το φύλλο σας με ταινία και στις τέσσερις άκρες. Με το φαρδύ πινέλο απλώστε μια λεπτή πλύση από το πιο ήσυχο χρώμα της παλέτας σας σε ολόκληρη τη σελίδα, ή μόνο σε ένα μέρος της, αν το κομμάτι φαίνεται να καταλαμβάνει μια γωνία του χώρου. Αφήστε το να στεγνώσει εντελώς. Αυτό είναι η ατμόσφαιρα, ο διαρκής τόνος κάτω από τα πάντα.
Προσθέστε το ρυθμικό στρώμα
- Το υπόστρωμα μένει άνισο εκεί όπου η εισαγωγή φάνηκε θολή.
- Τονισμένοι χτύποι με πιο παχύ κάρβουνο.
- Μια σκόπιμα κενή ζώνη για τη σιωπή της γέφυρας.
Παίξτε το κομμάτι και επαναλάβετε τα ρυθμικά σημάδια σας απευθείας πάνω στο στεγνό υπόστρωμα, με το πιο έντονο χρώμα σας ή με κάρβουνο. Ανατρέξτε στις δοκιμαστικές λωρίδες σας αλλά μην τις αντιγράψετε· αφήστε αυτή να είναι μια νέα ερμηνεία. Αν ο ρυθμός σταματά στη γέφυρα, αφήστε μια ζώνη ανέγγιχτου υποστρώματος.
Σχεδιάστε τη μελωδία από πάνω
Με το στενό πινέλο και το μεσαίο χρώμα σας, σχεδιάστε μία ή δύο βασικές φράσεις πάνω από το ρυθμικό στρώμα. Αφήστε τη γραμμή να διασχίζει τα σημάδια αντί να τα αποφεύγει· στη μουσική, η μελωδία κυλά πάνω από τον ρυθμό. Συνήθως αρκούν δύο φράσεις. Μια σελίδα γεμάτη από κάθε φράση γίνεται θόρυβος.
Επεξεργασία με χαρτί
Κόψτε ή σκίστε μερικά σχήματα από χαρτί-απορρίμματα βαμμένο με την παλέτα σας. Μετακινήστε τα πάνω στη σύνθεση ενώ παίζει η μουσική. Κολλήστε μόνο όσα φαίνονται μέρος του ήχου, όπως μια κρατημένη συγχορδία, μια φωνητική αρμονία ή μια αλλαγή τονικότητας. Το στρωματοποιημένο χαρτί προσθέτει σωματικό βάθος που αντηχεί το βάθος του μείγματος.
Τίτλος και λεζάντα
Αφαιρέστε την ταινία αργά. Στο πίσω μέρος γράψτε το κομμάτι, τον ερμηνευτή, την ημερομηνία και τις τρεις λέξεις σας για την ακρόαση, καθώς και μια πρόταση για μία επιλογή που κάνατε. Αν εκθέσετε ή μοιραστείτε το έργο, συμπεριλάβετε αυτή τη λεζάντα. Προσκαλεί τους θεατές να συγκρίνουν την ακοή τους με τη δική σας.
Στρωματοποιημένη ακρόαση στην ιστορία της τέχνης
Ο James McNeill Whistler έδωσε σε πολλούς από τους πίνακές του με τον ποταμό του Λονδίνου της δεκαετίας του 1870 μουσικούς τίτλους, όπως Νοκτούρνο και Συμφωνία, επιμένοντας ότι ένας πίνακας, όπως και η μουσική, μπορεί να απολαυστεί για τις διατάξεις των τόνων και όχι για την ιστορία. Η Σύνθεση VII (1913) του Wassily Kandinsky, που φυλάσσεται στην Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόφ στη Μόσχα, στρώνει χρωματικά πεδία, γραμμές και πυκνά σημάδια με τρόπο που ο ίδιος παρομοίαζε με ενορχήστρωση. Τα σημειωματάριά του περιγράφουν ήχους που συνέδεε με συγκεκριμένα χρώματα, though γράφει ως καλλιτέχνης που εξερευνά και όχι ως επιστήμονας που αναφέρει.
Στον κινηματογράφο, το Ένα οπτικό ποίημα του Oskar Fischinger (1938), με μουσική από τη Ουγγρική Ραψωδία αρ. 2 του Liszt, κινεί χάρτινα σχήματα στον ρυθμό της μουσικής. Η Georgia O'Keeffe ονόμασε αρκετές πρώιμες αφαιρέσεις της με βάση τη μουσική, μεταξύ αυτών και το Μουσική, Ροζ και Μπλε αρ. 2 (1918), που βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Γουίτνεϊ. Κάθε καλλιτέχνης έχτισε μια οπτική δομή που απαντά σε όσα άκουγε.
Αναστοχασμός: ποιο στρώμα κουβαλά το περισσότερο συναίσθημα;
Καλύψτε διαδοχικά κάθε στρώμα με ένα φύλλο χαρτί. Προσέξτε ποια αφαίρεση αλλάζει περισσότερο τη διάθεση. Αυτό το στρώμα είναι συχνά η καρδιά της μετάφρασής σας.
Αναστοχασμός: τι θα έφτιαχνε κάποιος άλλος με το ίδιο κομμάτι;
Προσκαλέστε έναν φίλο να φτιάξει το δικό του φύλλο από το ίδιο τραγούδι χωρίς να δει το δικό σας. Τοποθετήστε τα δίπλα δίπλα. Οι διαφορές αποτελούν το πορτρέτο δύο τρόπων ακρόασης.